replika telefonlar ve varlık hiclik45 sizlere en güzel yazıları yazan replika telefonlar diyorki enmiş amaç ancak başkasının özgür ve taslamam katılımı aracılığıyla tirilebilecektir. Dolayısıyla amaç en son aşamaya kadar hem öngöriılebıiif^ öngörülemez kalır. Ama gerçekleşen amaç sadist için ikircikli, çelişkili sizdir, çünkü hem determinizmin teknik bir kullanımının kesin sonucu | koşullan(dınl)mamış bir özgürlüğün tezahürüdür. Ve sadistin seyreu| tenin açılıp saçılışına karşı mücadele eden ve sonunda tenin kendisini u meşini özgürce seçen bir özgürlüktür. İstenen sonuca bu sonucun inkara anda erişilmiştir: tüm beden, soluk soluğa ve müstehcen tendir, istediğidu^ çiminde değil, cellatların ona verdikleri duruş biçimindedir, onu cansıajj mişçesine bağlayan iplerle desteklenen bu beden bizatihi bu yoldan ktmH den hareket eden nesne olmaktan çıkmıştır. Ve bir özgürlük, inkar ar; te tam da bu bedenle özdeşleşmeyi seçer; bu tanınmaz haldeki nelesadı^ den, kınlan ve tutsaklaştırılan özgürlüğün bizatihi imgesidir.Bu birkaç değinme sadizm sorununu çözmeyi hedeflemiyor. Yalnıajı min arzunun kendisinde, arzunun yenilgisi olarak tohum halindebulyı göstermek istedik; nitekim kendi cisimleşmem aracılığıyla cisimleşmejE tiğim başkasının bedenini almaya çalıştığım anda cisimleşmenin bozanm, kendi imkânlarına doğru bedenimin ötesine geçip sadizme nehrim. Böylece başkasının tenini sahiplenmeye doğru içimdeki bulılj ötesine geçmeme, ya da kendi bulanıklığımın esrikliği içinde dikkatıijİ kendi tenim üzerinde yoğunlaştırarak tenimi gerçekleştirmeme yardiiİ kış olmak dışında başkasından hiçbir şey talep etmememe göre, sadffl'i zoşizm arzunun karşılaştığı iki engeldir. “Normal” cinselliği “sado-niJîfli ye adlandırma alışkanlığı, arzunun bu tutarsızlığı ve bu iki erij madan gidip gelmesi yûzündendir.
Bununla birlikte sadizmin kendisi de tıpkı kör ilgisizlik ve arzu yenilgisinin ilkesini içerir. Her şeyden önce bedenin ten araç olarak kullanılması arasında derin bir bağdaşmazlık vardır.
Varlık ve Hiçlik n dc beni başka araçlara ve gizılgüçlulûklere. k.sacas. bir gele-,-,nn<l.-nr, kendi etrafımda yarattığım durum aracılığıyla orada-olması k^s-ııınıdoAmlanır, iıpkı çivilerin ve duvara çakılacak hasırın mevcudiyetinin çekilin v.ıılıy.ım doğrulamasındaki gibi. Aynı anda da bu tenin ten olarak, yani kul-lnııılıiKU olgusallık olarak doğası, yerini kullanılabilir-şeyin doğasına bırakır. Sa-Jısiıııyaıaimaya çalıştığı “araç-ten” bileşimi dağılır. Bu derin dağılma, tenin teni çıkaracak aleı olması ölçüsünde gizlenebilir, çünkü böylece içkin amaçlı hıralfl oltışlıırmuş olurum. Ama cisimleşme tamamlandığında, karşımda soluk M)luga, .sarsak bir beden bulduğumda, bu teni nasıl kullanacağımı da bilemem, lamda nnıilak olumsallığını ortaya çıkardığım için bu tene artık hiçbir amaç at-(rdılı'nıez Bu ten "oradadır" ve "bir hiç uğruna" oradadır. Bu anlamda onu ten olan olarak ele geçiremem, maddiliğini, “tenselliği” hemen anında elimden ka-(irııuksızın onu ten olarak bileşik bir aletsellik sistemiyle bütünleştıremem. Onun karşısında ancak afallayabilir, temaşacı bir şaşkınlık içinde kalabilirim, ya (la en azından tenin olanca tenselliği içinde tende keşfedildiği alan üzerine yeniden yerleşmek için, bu kez kendimi cisimleştırebilir, kendimi bulanıklığın istilasına bırakabilirim. Böylece sadizm, daha hedefine ulaşacağı anda yerini arzuya bırakır. Sadizm arzunun yenilgisi ve arzu da sadizmin yenilgisidir. Bu döngüden ancak doyum ve sözûmona “fizik sahiplenme” aracılığıyla çıkılabilir. Gerçeklen de fizik sahiplenmede, sadizmin ve arzunun yeni bir sentezi verilidir: cinsel organın kabarması cisimleşmeyi gösterir, “...nin içine girme” ya da “içine girilmiş” olma olgusu sadistçe ya da mazoşistçe kendine mal etme girişimini sembolik olarak gerçekleştirir. Ama zevk eğer döngüden çıkmaya imkân veriyorsa, bunun nedeni hem arzuyu hem de sadistçe tutkuyu doyurmaksızın öldürmesidir.
A)™ zamanda ve bambaşka bir düzlemde, sadizm yeni bir yenilgi nedeni daha ıçenr. Nitekim sadizmin kendine mal etmeye çalıştığı şey kurbanın aşkın öz-giırlûgûdûr. Ne var ki bu özgürlük ilke olarak tam da erimdışıdır. Ve sadisi, başkasına bir araç muamelesi yapmak için debelendiği ölçüde, bu özgürlük de ondan kurtulur Sadist, ancak nesne-başkasınm nesnel iyeliği olan özgürlük ûze-nnde eikiyebilir. Yani ölü-imkânlarıyla birlikte dünyanın ortasındaki özgürlük üzerinde Ama hedefi tam da başkası-için-varlığmı yeniden kazanmak olduğun-ılkeolarak ondan yoksun kalır, çünkü uğraştığı tek başkası, üzerinde debe-ben sadist hakkında “kafasının içindeki imgelerden” başkaca bir şeye sahip olmayan dünya üzerindeki başkasıdır.
Sadist, kurbanı ona baktığında, yani varlığının başkasının ozgürlOj^^^ ki mutlak yabancılaşmasını duyumsadığında hatasını kcştecler; o 23,^.'' eder ki, yalnızca “dışarı-varlık”ını yeniden kazanamamakla kalmamızı,J nı sıra bu “dışarı-varlığı” yeniden kazanmaya çalıştığı laaliyclin kendi, imkânlar kortejiyle birlikte habitus ve özellik olarak “sadizm" halinde bitleşmiş ve bu dönüşüm de tutsaklaştırmak istediği başkası için vebaş],^ fından gerçekleştirilmiştir. O zaman, alçalmaya ve aman dilemeye zorbı retiyle bile olsa başkasının özgürlüğü üzerinde etkiyemeyecegini keş^ kü tam da başkasının mutlak özgürlüğü aracılığıyla ve bu özgürlük bir sadistin ve işkence aletlerinin ve kendini aşağılatmak ve inkar etmeli türlü mazeretin bulunduğu bir dünya varolur. Kurbanın bakışının cellaılju rindeki gücünü, hiç kimse Ağustos Işığı’nın son sayfalarındaki Faulkneı sünde ortaya koymamıştır. “İyi insanlar” zenci Christmas’ın üzerine ûşnj] ve onu iğdiş etmişlerdir. Christmas can çekişmektedir;
“Ama yerde yatan adam kımıldamamıştı! Bilgi dışında her şeydenboşain leri açık olarak, orada uzanıyordu. Bir şey, bir gölge, ağzını çevreliyordu,[,ı bir süre onlara dingin, erişilemez, tahammül edilmez gözlerle baktı. Sonri' bedeni, sanki çöküyormuş, toparlanıyonmuş gibi göründü ve kapkara kanıtlı dalgası aniden, baldırlannm ve böğrünün çevresindeki parçalanmış gıysıy nen bir soluk gibi fışkırdı... ve adam, bu kara infilakla yükselecek ve sona dar onlann belleklerinde dalgalanacak gibi göründü. Geçmiş umutları temaşa edecekleri yöreler hangileri olursa olsun (dingin ğın dingin ve güven verici ırmaklan, çocuklann parlak yüzleri) bunuasbıı yacaklar. Düşçü, sakin, tutarlı, asla soîmahsı^m, asla telıditkar birşcy» ama kendi-kendisinde saf, kendi-kendisinde utkulu olarak, her zmon oıâl Kentte, sirenin çığlığı, duvarlar tarafından hafifçe kısılmış olarak yenıdai maz kreşendosuna doğru yükseliyor, işitimin sınırlan ötesinde kaybohytı:
Başkasının bakışının sadistin dünyasının içindeki bu infilakı, böyk^ min anlamını ve amacını çökertir. Aynı anda da sadizm tutsaklaştıntıit şeyin oradaki bu özgürlük olduğunu keşfeder ve aynı anda çabalannınf liğini fark eder. İşte bir kez daha bakan varhk’tan bükılan-varlı^fl^ bu döngüden çıkamıyoruz.
replika telefonlar yazdı ve sundu..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder