reklam panoları,ndan ,islam bilgisi78

reklam panoları,ndan ,islam bilgisi78 bugün sizin icin reklam panoları yazmaya debam ederken sizin icin herzaman oldugu gibi reklam panoları diyorki Ondan sonra sol taraftaki gümüş taht üzerinde oturan melek ayak üzerinde seslenir. Cehennemin hazinedarı melek benim. Allahü Teâla bana emr eyledi ki; Cehennem kapılarının anahtarlarını sevgili peygamberim Muhammed Mustafa'ya götür. Ve selâmımı söyle! Habibim her kimden hoşnut değilse al, cehenneme götür... Ben de cehennemin anahtarlarını alıp Resûlü Ekrem’e götürdüm. Fahri Kâinat buyurdu ki: «Ey melek! ben asıl ümmetimin durumu ile meşguiüm. Anahtarları Ebûbekir'e götür. Bu hizmeti o görsün» buyurdular. Ben de cehennemin anahtarlarını Ebûbekir’e teslim ettim. Ve emirlerine girdim. Ebûbekir her kimden razı değilse onları alıp sorgusuz, hesapsız, kitapsız cehenneme götüreceğim..MENKIBE: Bir gün Hz. Ebûbekir (r.a.) Resûlü Ekrem’in huzuru saadetlerinde otururlarken kötü huylu, kötü işli, edepsizin biri Hz. Ebûbekir (r.a.)e dil uzatarak edepsizlik etti. Fahri kâinat; kötü huylu, terbiyesiz kişi edepsizliğini sürdürdükçe tebessüm ettiler. Hz. Ebûbekir (r.a.) kötü huylu edepsizliğini sürdürünce üzüldü ve öfkelenerek karşılık verdi. Bunun üzerine Resûlülloh (s.a.v.) oturduğu yerden kalkıp gitti..Hz. Ebûbekir (r.a.) Resûlü Ekrem'in arkasından yetişti. Ve : «Ey Allah'ın Resûlü! Niçin hayasız, edepsizlik edip söylenirken sustunuz da. ben ona karşılık verince neden kalkıp çıktınız? Sebebi nedir?» Bunun üzerine Fahri kâinat «O hayasız ve bahtsız seni dili ile incitmeye başlayınca Cenâbı Allah bir melek göndermişti. Onu karşılayıp kovacaktı. Sen öfkelenip karşılık vermeye başlayınca melek gitti. Yerine şeytan geldi. Lanetlenmiş şeytanın bulunduğu yerde ben oturamam,» buyurdu.Hz. Ebûbekir (r.a.) bundan sonra vakitli vakitsiz söz söylememek için ağzına bir taş koydu. Ne vakit söz söylemek gerekir ise, önce düşünür, sözü kendi kendine bir iyice düşündükten sonra taşı ağzından çıkarıp teşbih ve tahlilde bulunurdu. Asla gereksiz yere, hayır olsun, şer olsun, dünyalık bir söz söylemezdi. Gece ve gündüz teşbih ve tahlilde bulunurlardı.Bilmelisin ki. Hz. Âdem (a.s.) yaratılmadan iki bin yıl önce Allah î.) beni yarattı. Yiyeceğim içeceğim de iki kelime oldu. Acıktığım zarı birini söyler doyarım, susadığım zaman da diğerini söyler susuzlunu giderirdim... Hz. Ebûbekir (r O kelime nedir..O kelimenin biri şudur: Acıktığım zaman sana kin besleyene lanet ir doyarım. Susadığım zamanda seni sevene günahlarının bağışlanma-Için dua eder, susuzluğumu gideririm, dedi.Resûlü Ekrem bu sözleri işitip ağladı. Ve ümmetinden bazıları şaki ip Ebûbekir'e buğzedecekler diye üzüldü.
BE: Resûlü Ekrem'in amcası Ebutalıp hakkında .
Ibette sen sevdiklerini hidayete getiremezsin, Allah dilediğine hidâyet rir.» (Kasas : 56) âyeti nâzil olduğu zaman Hz. Ebûbekir (r.a.) yanında ılunmakta idi. Cebrail (a.s.)in bu âyeti kerimeyi tebliğ ettiğini işıttığın-I kendinden geçti. So’lebî, bu vahyi Resûlü Ekrem’in yanında bulunan ğer sahabelerden hiç biri işitmemiştir, diyor.
MENKIBE : Resûlü Ekrem buyuruyorlar ki: Miraç gecesi kardeşim Bbrail'den sordum ki; Kıyamet gününde ümmetimden hesap sorulacak-ıdır? Cebrail (a.s.) buyurdu ki
Ey Muhammedi Ümmetinden hesap sorulacaktır. Ancak Ebûbekir'e mrü sen hesapsız cennete var) denilecek. Ebûbekir de beni dünyada svenler cennete girmeyince, ben cennete girmem» diyecektir.
MENKIBE : Fahreddin-i Râzî diyor ki; Allah {c.c.)ın sevgili Pey-amberi Muhammed Mustafa (s.a.v.)e bir gümüş yüzük hediye ettiler, lesûlü Ekrem de Hz. Ebûbekir fr.a.)e dediler ki: «Bunu bir kuyumcuya [ötür. Üzerine Lâ llâhe illâllâh yazsın.» Hz. Ebûbekir (r.a.) kuyumcu dük-anına varınca yüzüğün üzerine Lâ llâhe illöllâh Muhammedür Resûlül-3h yazdırdı. Halbuki Resûlü Ekrem böyle emr etmemişlerdi. Lâkin Hz. ¦bûbekir (r.a.) Allahü Teâla’nın adı ile Resûlü Ekrem’in adının birlikte (İmasını istediği için kuyumçuya böyle tenbih etmişti. Kuyumcu da emmi yerine getirmişti. Hz. Ebûbek
Resûlü Ekrem Hz. Âişe (r.anho)nin bu sözlerinden incindiler. Dışarı çıkmaya yöneldiler. Hz. Âişe (r.anha) koşarak eteğine yapıştı. Küstahlığından ötürü af dilemek istedi. Fakat, Resûlü Ekrem eteğini çekip dışarı çıktı.
Hz. Âişe (r.anha) bilmeyerek Fahri kâinatı incittiği için başını secdeye koyup inleyerek Allah (c.c.) şu duada bulundu : «Ey Allahım! Benim hâlime acı, benim hâlime senden başka acıyacak yoktur» diye yalvarıp yakardı. O kadar yalvarıp yakardı ki. gözlerinden ırmaklar gibi yaşlar aklı Allah (c.c.) lütfü keremiyle Hz. Âişe (r.anha)nin duasını kabul buyurdu. Cebrail (a.s.)i Sultanı Enbiyaya gönderdi. Resûlü Ekrem bir ayağını mescidin eşiğinden içeri attığında Cebrail (a.s.):
Ey Muhammedi Mescide girmenize izin yok... dedi.
Ya Cebrâil kardeşim, sebebi nedir? diye sorunca ;
Âişe’nin gözlerinden ırmaklar gibi yaşlar akıyor. Allahü Teâla Âişe’nin odasına varmanızı ve onu teselli etmenizi emr ediyor...
Resûlüllah (s.a.v.) derhal Hz. Âişe (r.anha)nin odasına vardılar. Hz. Âişe (r.anha) güler yüzle karşıladı. Ayaklarına kapanıp af diledi. Resûlü Ekrem de af ettiler. Allah (c.c.) Cebrail (a.s.)a «Hobibimle kulum Âişe'yi ben barıştırdım. Bize konuk olsunlar. Git! Cennet nimetlerinden önlerine koy!» emrini verdi. Cebrail (a.s.) cennet nimetlerinden bir sofra bezetip önlerine koydu. Hz. Âişe (r.anha) bir lokma kendi ağzına ve bir lokma da Resûlüllah (s a.v.) in ağzına koydu. Sofrada iki lokma kalınca : Şimdiye kadar böylesine jce bir peygamber gelmemiştir vc gelrne/ecektir. Ve peygamberlerin en Dnuncusu olacaktır. Sen herkesten önce onun dinine girsen gerektir, '‘na senden yakın hiç kimse olmayacaktır. Ben de ağaca (o peyg.ımber ıKtıgı zaman bana haber ver. dedim. Acjaç ile andlaştık ) Ne zaman Hz. lufıammed (a.s.)e peygamberlik geldi, ü ağaçtan (Ey Ebu Kuhafe! mu|-Bler olsur', o peygamber göründü. Vaktine hazır ol! Çabuk olup onun-I göru.ş ve dinine gir ki, senden önce onun dinme kimse girmiş olma-II) aıye yüksekçe bir ses geldi. reklam panoları sizin icin sundu.



reklam panoları